Wincenty Witos urodził się 21 stycznia 1874r. we wsi Wierzchosławice.
Do szkoły trafił późno, dopiero w dziesiątym roku życia i krótko, bo zaledwie na cztery zimy. Na przeszkodzie dalszej edukacji stanęła bieda. Szkoła wzbudziła w nim głód wiedzy. Wieczorami chłonął słowo drukowane. Jak każdy samouk dobierał lekturę pod kątem własnych zainteresowań.
W wieku 34 lat został wybrany do Sejmu Krajowego. Działalność w Sejmie Krajowym w Radzie Powiatowej w Tarnowie, a także w swej rodzinnej gminie sprawiła, że Witos szybko awansował do ścisłej czołówki działaczy Polskiego Stronnictwa Ludowego. Fakt ten, a także duża „siła przebicia” sprawiły, że wysunął się on na plan pierwszy, gdy w 1914 roku doszło do rozłamu PSL. Grupa ta wybrała Witosa. Z kart wspomnień Witosa wyłania się obraz jego ruchliwości politycznej.
W lipcu 1920 roku Naczelnik Państwa powierzył Witosowi misję utworzenia rządu. W czerwcu 1923 roku Witos stanął na czele rządu i z energią przystąpił do realizacji programu.
W wyniku akcji Cenrtolewu uwięziony został wraz z innymi w Brześciu. Witosa skazano na 1,5 roku więzienia. W tym procesie był to wyrok najłagodniejszy. Sąd uznał bowiem, że oskarżony „dobrze zasłużył się ojczyźnie”.
28 września 1933 roku Witos przekroczył granicę i udał się na prawie sześcioletnią emigrację do Czechosłowacji. Nie chciał ponownie znaleźć się w więzieniu, pragnął bowiem dalej działać dla dobra ojczyzny.
Witos zdecydował się na powrót do kraju 3 kwietnia 1938 roku, zgłosił się do prokuratora w Krakowie. Został zatrzymany i skierowany do więzienia w Siedlcach. Po trzech dniach wykonanie wyroku wydanego w Brześciu zawieszono na pół roku.
15 sierpnia 1945 roku ze względu na pogarszający się stan zdrowia Witos został umieszczony w jednym z krakowskich szpitali. Tu skreślił swą ostatnią do chłopów adresowaną odezwę. Choroba postępowała szybko. Wycieńczony organizm nie zdołał przezwyciężyć obustronnego zapalenia płuc.
Wincenty Witos zmarł w Krakowie 31 października 1945r.
W trakcie uroczystości pogrzebowych, które odbyły się na Krakowskim Rynku, w imieniu Krajowej Rady Narodowej – jej przewodniczącego, żegnał Bolesław Bierut.

Wincenty Witos
1874-1945

Facebook